Κυριακή, Δεκεμβρίου 5

Annie Hall

Ξεκινώντας από μία καλή εκπομπή ραδιοφώνου και συνεχίζωντας τη νυχτερινή μου κακή βόλτα, γυρνάω σπίτι και λέω να δω την Annie Hall του Woody Allen. Δειαρκεί και μιάμισι ώρα .. ότι πρέπει ήταν.

Το μόνο που ήθελα εκείνη την ώρα ήταν μια καλή ταινία για να κλείσω το Σαββατόβραδο μου. Δεν ενθουσιάζεσαι απο ξεκίνημα της ταινίας μεν, αλλά και από το περιβάλλον που διαδραματίζετε. Εγώ σαν φαν του Woody όμως δεν μπορώ να πώ όχι στην Νεα Υόρκη και στο Los Angeles και στο κατεγισμό κραξίματος κατα τη δειάρκεια της ταινίας που δεν αφήνει ασχολίαστο ούτε τον τύπο που διαβάζει εφημερίδα. Ο φοβερός του ρόλος σαν κωμικός σε stand-up παραστάσεις και ο έρωτας του η Annie, Diane Keaton η κουλτουριάρα δεσποινής που δεν λέει όχι σε τίποτα, δημιουργούν μία ιστορία που σίγουρα δεν έπρεπε να παραλείψω.Το μόνο που με προβλημάτισε είναι η μουσική, καθώς δεν έχει soundtrack και εκτός απο δύο σκηνές η ταινία τελειώνει χωρίς μουσική υπόκρουση.

Πολλές ατάκες, αξιοθαύμαστοι και οι δύο ηθοποιοί πολλά βραβεία και τέσσερα Oscar (Leading Role, Director, Picture, Screenplay Written Directly for the Screen). Σίγουρα μία ταινία που πρέπει να δει κάθε ερωτευμένος και μη καθώς τα χώνει σε κάθε λογής άνθρωπο, και ίσως είναι ένας τρόπος για να δούμε εμείς οι αρσενικοί πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε στο γυναικείο φύλο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου