Ian Curtis

Πόσο ενδιαφέρουσα θα μπορούσε να είναι η ζωή ενός βοηθού πωλήσεων σε δισκάδικο του Manchester? Ενός υπαλλήλου σε αντικερί στο Macclesfield? Ή μήπως ενός υπαλλήλου στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας? Ενός υπαλλήλου σε γραφείο σταδιοδρομίας και εύρεσης εργασίας? Πληκτική? Μονότονη?

Κι όμως.. όλα αυτά αλλά και ακόμα περισσότερα -στο χώρο της μουσικής- πρόλαβε να κάνει στη ζωή του ο Ian Curtis, πριν φύγει από τη ζωή στις 18 Μαΐου του 1980, σε ηλικία 23 μόλις ετών, ακολουθώντας το μύθο του μουσικού σταρ που επιθυμεί να «φύγει» πρόωρα, πριν φθαρεί μέσα στο διάβα του χρόνου. Εκείνη τη νύχτα, πριν περάσει στην ιστορία για πάντα, παρακολούθησε μια από τις αγαπημένες του ταινίες («Stroszek») και απαγχονίστηκε στην κουζίνα του σπιτιού του, υπό τους ήχους του άλμπουμ του Iggy Pop «The Idiot», αφήνοντας πίσω του ένα σύντομο σημείωμα ότι απλώς δεν άντεχε άλλο και ήθελε να πεθάνει.

Σε 23, μόλις, χρόνια ζωής πρόλαβε με τους Joy Division να κυκλοφορήσει δύο θρυλικά άλμπουμ. Και φέρνοντας τα σινθεσάιζερ στην πανκ να σημαδέψει τη δεκαετία του 80 και τα συγκροτήματα της (U2, Depeche Mode, Echo and the Bunnymen).

Η μελαγχολική φιγούρα του Ian Curtis στις συναυλίες ήταν μοναδική. Πολλοί τον έχουν χαρακτηρίσει ως ότι καλύτερο έχει εμφανιστεί επί σκηνής, βασίζοντας αυτή τους την άποψη στην εμφανίζουσα "μάσκα" του Ian Curtis, μάσκα του στυλ "όλα πάνε καλά και είμαι χαρούμενος εδώ κοντά σας", με την μελαγχολία και την δραματική απόγνωση όμως, να γίνεται ακόμα περισσότερο ορατή, παρά την προσπάθεια προκάλυψης. Ο παραγωγός των Joy Division, Martin Hannett έχει αποτυπώσει την ολοκληρωτική σκηνική παρουσία του με την φράση: "touched by the hand of god". Ωστόσο, δεν υπάρχει μάλλον καλύτερη απεικόνιση της δαιδαλώδους προσωπικότητας του μοναδικού Ian Curtis, από την παράθεση κάποιων ενδεικτικών στίχων του, που σε συνδυασμό με τις σκοτεινές ηλεκτρισμένες μελωδίες της μπάντας και εδικά του Bernand Sumner, όρισαν την απόλυτη απελπισία του καλλιτέχνη.


http://en.wikipedia.org/wiki/Ian_Curtis
http://joydivision.homestead.com/